| Auteur |
Omgaan met een pestverleden |
|
Tukkie |
12-09-07 17:06
Op de basisschool en middelbare school ben ik gepest. In het begin varieerde het, van slaan-trappen tot expres buitensluiten en roddelen. Later werd het vnl mentaal gericht en minder fysiek. Ik begon mij steeds meer in mijzelf op te sluiten, maar uiteindelijk moest de bom barsten. Dat gebeurde vooral in de jaren na het pesten. Op een gegeven moment dacht ik het allemaal een plaatsje te hebben gegven, maar ging het toch weer ongelooflijk mis
Onlangs een zelfreclectie beoordeling gehad, en schrok van wat er naar voren kwam. Alles was herkenbaar, en als ik het bekijk is het bijna allemaal terug te voeren op het pesten. Onzekerheid, gevoelig voor kritiek, veel dingen negatief beoordelen- ervaren etc terwijl ze niet zo bedoeld zijn, perfectionistisch, veeleisend voor mij zelf etc Ik merk dat ik dat het erg moeilijk vind om mij zelf verder te helpen, voorbij het pest verleden. Dat het geen invloed meer heeft, of dat het tot een soort minimum beperkt kan worden
Wie herkent dit, of heeft dit ook?
En wie heeft mogelijk tips, opmerkingen ed?
|
|
Apenootje. |
15-09-07 16:35
Woow,, Dit komt me zo bekend voor. Ik ben nu 16 jaar en zit sinds kort op een nieuwe school waar absoluut niet gepest word. Maar ik heb wel last van die dingen die je zegt. Bang voor nieuwe mensen en heb ook vaak terug blikken van het pesten. Dit maakt me dan dat ik weer voor even in mezelf kruip.
|
|
Butterfly |
21-12-07 11:42
Zelf ben ik op de basisschool een aantal jaar gepest, en wat je schrijft is zo herkenbaar. Zelf zit ik ook in therapie, en dat is heel moeilijk. Toch blijf ik hopen dat het goedkomt. Het is ook belangrijk dat mensen die gepest zijn niet in hun schulp blijven zitten, maar eruit komen. Alleen mensen die zelf zijn gepest zien namelijk het belang van een anti-pestbeweging. Ik vind het dus echt heel goed wat Glenn doet.
|
|
Tukkie |
07-10-09 17:45
Dit onderwerp wilde ik weer naar boven halen, en niet alleen omdat het onderwerp van mijzelf afkomstig is.
Via verschillende kanten hoor ik van meer mensen die niet meer gepest worden, maar nog wel worstelen met hun pestverleden. Het misschien bewust wel verwerkt hebben, maar onbewust gevolgen laten zien en meedragen.
Ondanks de last die men heeft van de kenmerken blijf het positief in zien. Zoals ik ooit te horen kreeg: probeer van elke dag het positieve in te zien, ook al is het klein (bijvoorbeeld een mooie bloem)
|
JK
Woonplaats: Zuid Holland |
01-12-09 00:03
hej ik geef ff niet mijn volledige naam op omdat ik bang ben dat k dan via google gevonden word.
k ben zelf ook gepest, van als laatste gekozen worden met gym tot uitschelden, negeren en rotopmerkingen. De brugklas was het ergste. In de tweede leerde ik een meisje kennen die ook erg gepest werd. We werden hele goeie vriendinnen. Bij haar was het pesten zo erg geworden dat ze blijvende psychische schade heeft opgelopen, ze slikt ook medicatie om het draaglijk te houden. Nog steeds heb ik contact met haar. Zelf slik ik antidepressiva, ook ik heb door het pesten de nodige schade opgelopen. Inmiddels ben ik 23 jaar en heb een leuke baan waar ik veel plezier in heb. Nog steeds heb ik last van negatieve gedachten over mezelf en achterdocht naar anderen. Ik kan met honderd procent zekerheid zeggen dat dit door vroeger komt.
Deze website is een goed initatief, Glenn! Op zo een jonge leeftijd al zoveel gepresteerd, erg goed dat je op deze manier het onderwerp onder de aandacht brengt. Van mij heb je alle steun.
Zo zie je maar, dat mensen die gepest zijn echt niet zwakker of stom zijn. Veel mensen die ik ken zijn in het verleden gepest, maar zijn desondanks sterke en vrije mensen geworden, die zichzelf durven zijn! Heel veel succes met je actie tegen pesten!!
|
|
